Op deze pagina vind u een verslag van mijn tweede reis naar Zuid-Afrika. Ik heb geprobeerd om het kort te houden, dit is helaas niet gelukt. Er is zoveel te vertellen en het blijft ontzettend moeilijk om het Zuid-Afrika gevoel uit te leggen… de gigantische indrukken die je er opdoet, de geweldige mensen die je ontmoet.. Toch heb ik een poging gedaan om de belangrijkste en meest indrukwekkende zaken op te schrijven.

Vertrek en aankomst

Na een jaar van vergaderingen, klussen en acties is het dan zo ver… we gaan opnieuw naar Zuid-Afrika! De stemming is ontzettend goed, in het Barneveldse kerkgebouw ‘De Burcht’ houden we op vrijdagavond nog een laatste bijeenkomst waarbij we een zegen vragen over onze reis en de laatste puntjes op de i worden gezet. Iedereen is er helemaal klaar voor…

Op zaterdagmorgen vertrekken we per bus om 06:00 uur vanuit Barneveld richting Schiphol. Daar aangekomen verloopt alles soepel en kunnen we nog rustig met elkaar ontbijten. Eenmaal in het vliegtuig ontstaat er wat onrust… de passagierslijst blijkt niet helemaal te kloppen. Gelukkig wordt de fout redelijk snel hersteld en kunnen we met een half uur vertraging dan toch richting Johannesburg vertrekken. Het vliegtuig is uitgerust met een entertainmentsysteem wat de lange reistijd (11 uur) aangenamer maakt. Daarnaast wordt er ook geslapen om de tijd door te komen.

We hebben de wind mee, en dus landen we zonder enkele vertraging op het vliegveld van Johannesburg. Eenmaal bij de douane aangekomen kan ik net als vorig jaar mijn ogen niet geloven… Een jaar geleden verbaasde ik mezelf over de slechte staat van het gebouw… nu ziet alles er schitterend uit, het is mooier en moderner als op Schiphol. Al snel wordt mij de reden van deze pracht en praal duidelijk. Overal zijn spandoeken en posters te zien die het het WK voetbal, dat in 2010 in Zuid-Afrika gehouden wordt, promoten.. In een jaar tijd is het verouderde en vervallen vliegveld omgetoverd in een indrukwekkende, ultramoderne luchthaven. Na een lange busreis komen we diep in de nacht aan op ‘ Shalom’ in het plaatsje Swartruggens waar we hartelijk onthaald worden door ‘Oom Koos’, onze gastheer. Vorig jaar heb ik heel wat met hem opgetrokken, en hij is dan ook blij verrast als ik op hem af kom lopen. Het voelt fantastisch om weer terug te zijn.

Bouw-werkzaamheden

Op maandagmorgen komen we rond 11 uur aan op het bouw-terrein. Hoewel ik wist dat de vorige groep een uitzonderlijke prestatie geleverd heeft een jaar geleden ben ik diep onder de indruk van het bouwwerk dat de oktobergroep 2008 hier achtergelaten heeft. Wat hebben die gasten een werk verzet! De helft van de school en de speeltuin zijn al in gebruik. Voor het hele project stond 4 jaar, maar door de bijzonder hoge bouw-snelheid van de afgelopen reizen is de verwachting dat het project in slechts 2 jaar opgeleverd kan worden.

Helaas zit het ons deze keer allemaal wat tegen. Het metselen vordert maar traag, en op een gegeven moment blijkt een groot deel van de muur scheef te zijn waardoor we ruim een dag aan werk verliezen. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel… in een aantal klaslokalen en in de gang worden door een aantal creatievelingen schitterende muurschilderingen gemaakt. Verder wordt er voor ons vertrek naar Nederland nog een begin gemaakt aan het dak. Iets waar we heel blij mee zijn.

Wedstrijd-tuin en het repareren van shacks.

Door de tegenslag op de bouw zijn er daar minder mensen nodig, en dus worden er een aantal extra projecten opgezet. Zo wordt er in Borolello, vlak naast een middelbare school in twee dagen een complete tuin aangelegd. De tuin wordt in de toekomst verdeeld over 4 schoolklassen die vervolgens onderling een wedstrijd zullen gaan doen wie de mooiste groente/ bloementuin op kan zetten. Op deze manier leren de leerlingen om gewassen te verbouwen. Dit concept is al eerder zeer succesvol gebleken bij onder andere het Immanuël Hope Centre. In Reagile zie je bij sommige shacks ook al groentetuintjes ontstaan, wat uiteindelijk ook het doel van het project is.

Een idee wat eigenlijk al in Nederland ontstond was om met gereedschap de township in te trekken en vervolgens shacks te repareren. Door de problemen op de bouw houden we ons hier dan ook uitgebreid mee bezig. Ik heb dit zelf ervaren als het mooiste werk wat ik in Zuid-Afrika heb mogen doen. Gewapend met onder andere bussen pur-schuim, schuurpapier en tape… heel veel tape.. bezoeken we shacks die er slecht aan toe zijn en proberen we onder andere de shacks tocht en vooral waterdicht te maken. Dit is over het algemeen makkelijker gezegd dan gedaan. De kleine kieren zijn nog prima dicht te maken, maar met de grotere gaten wordt het een lastiger verhaal. Broeken, tafelkleden en zelfs complete bedmatrassen verdwijnen als isolatie tussen de golfplaten.

Na de reparaties zingen we de bewoners Gods vrede toe met het lied “De vrede van God” en bidden we met en voor hen.

Kinderwerk

Het kinderwerk blijft ook een bijzonder belangrijk onderdeel van de reis. Volgens schattingen wordt maarliefst 80% van de kinderen waar we in Reagile mee werken seksueel misbruikt. Dit heeft onder andere te maken met de afschuwelijke mythes dat men kan genezen van aids na seksueel contact met een maagd, kind, baby, dier… etc. Zo’n 40% van de kinderen in Reagile heeft aids.

Het kinderwerk bestaat uit drie onderdelen: Bijbelverhaal vertellen, knutselen en buiten spelen. Heel veel is er verder niet over te vertellen, behalve dan dat het ontzettend leuk en mooi werk is en daarnaast ook slopend.

Kerkdiensten

In tegenstelling tot vorig jaar hebben we dit jaar 2 maal een zwarte kerk bezocht. Dit omdat de blanke (Nederduits Gereformeerde)  kerk nauwelijks verschilt met kerken in Nederland. De eerste zondag hebben we midden in Reagile een kerk bezocht die vergelijkbaar is met de ‘Gereformeerde Gemeenten’ hier in Nederland. Mannen en vrouwen zitten apart, en de vrouwen zijn allemaal voorzien van een hoofddeksel. Verder staan bij het gebed de mannen op en blijven de vrouwen zitten. Bijzonder aan deze gemeente is dat de gemeenteleden allemaal zwart zijn en de voorganger blank.

Het kerkgebouw is niet voorzien van verwarming en 2 zakken lucht waar op geslagen wordt dienen als begeleiding bij het zingen. Ook een geluidsinstallatie is niet aanwezig. Tegen het einde van de dienst gebeurt er iets wat je in een Gereformeerde Gemeente hier in Nederland niet snel zal zien… de mensen lopen naar het gangpad en beginnen helemaal te swingen op de muziek.

De zaterdag daar op bezoeken we een kerk in Borollelo. Deze dienst is geheel anders van karakter en maakt erg veel indruk op de groep. Er wordt dan ook nog lang over gesproken.

Bijzondere momenten…

Bijzondere momenten waren er iedere dag wel, maar toch zijn er een aantal dingen gebeurt die net even meer bijzonder waren…

Bosbrand: Op zondagmiddag 19 juli zien we rook aan de horizon. Nu is dit niet heel bijzonder in Zuid-Afrika, want afval wordt gewoon verbrand en daarnaast worden de bermen van wegen niet gemaaid maar platgebrand om grote branden te voorkomen. Deze rookpluim wordt echter steeds groter en groter… en de vrij stevige wind staat precies onze richting op. Onze gastheer Koos vertrekt al snel samen met zijn zoon in de richting van het vuur om te gaan blussen. Hoewel… blussen.. in Zuid-Afrika heeft blussen met water totaal geen zin vanwege de droogte.

Op het platteland werken diverse boeren uit de omgeving met elkaar samen om branden te bestrijden. Dit doen ze door gecontroleerde tegenvuren aan te steken waardoor de grote ongecontroleerde brand op een gegeven moment geen brandstof meer heeft en dooft.

Door de sterke wind krijgen de boeren de brand echter niet onder controle, en al snel kunnen wij vanaf Shalom het vuur boven de bomen uit zien komen. We maken met elkaar  (op zn Zuid-Afrikaans) een grote kring en bidden tot God of Hij de wind wil doen draaien. Een moment gaat de wind liggen en dooft het vuur. De groep is diep onder de indruk. Helaas blijkt er achteraf een dode te betreuren. Eén van de blussende boeren heeft de brand niet overleefd.

Kinderwerk IHC: Op een gegeven moment zijn er weer meer mensen op de bouw dan nodig, en dus besluit de leiding met een heel aantal mensen naar het IHC te lopen om te vragen of er behoefte is aan hulp bij het kinderwerk. Aangekomen bij het IHC barst een aanwezige lerares in huilen uit en dankt God zodra ze ons ziet. Die morgen is er personeel ziek en ten einde raad hebben ze gebeden om hulp want ze wisten niet hoe ze de grote hoeveelheid kinderen op moesten vangen.

Bezoek middelbare school Reagile

Op donderdag 23 juli bezoeken we met een groepje een middelbare school in Reagile. Namens SHIB mogen we een tafeltennistafel aanbieden. Nadat deze overhandigd  is krijgen we nog een rondleiding door de school waarbij ons opvalt dat ze bijzonder trots zijn op de grote tuin die ze met advies van SHIB aangelegd hebben. Ook hier leren de leerlingen het verbouwen van groenten en daarnaast zijn er ook mensen uit de township die tegen een kleine vergoeding gebruik maken van de tuin.

Tussen de klaslokalen in ligt een groot schoolplein. Zodra we op dit schoolplein komen weten we niet wat ons overkomt… de leerlingen worden helemaal wild zodra ze ons zien en staan op hun tafels en stoelen te springen. Opeens stormen ze als 1 man naar buiten en worden we van wekelijk alle kanten over ons hoofd geaaid, geknuffeld en besprongen. Een waanzinnige ervaring.. want een enthousiasme!

Afscheid

Het afscheid van de kinderen, kinderjuf Antoinette, Koos & Willemien en al die andere mooie mensen valt voor sommigen zwaar.. het waren wederom een stel fantastische weken en het doet pijn om alles achter te laten. Als afscheidscadeau bieden we Antoinette een kinderbijbel aan. Ze is zingt ons ontroerd toe.

Dit is bij lange na niet alles wat we gedaan en meegemaakt hebben… we hebben nog legio andere leuke, bijzondere en mooie dingen gedaan. Maar toch hoop ik dat u een beetje een indruk gekregen heeft van ons verblijf daar en het mooie werk dat we daar mogen en kunnen doen.

Voor meer verhalen kunt u ook het weblog van de reis bezoeken. Door internetproblemen in Zuid-Afrika zijn de verhalen echter niet compleet.

Wanneer u het werk van SHIB wilt dan kan dat op verschillende manieren. Zo kunt u een éénmalige of periodieke donatie doen. Maar misschien is uw huis wel aan een grondige schilderbeurt toe of wilt u uw tuin gaan vernieuwen. In dat geval kunt u ook mensen van SHIB inhuren.

Voor vragen over deelname aan reizen en/ of de werkzaamheden in Zuid-Afrika kunt u op de website van SHIB terecht of mij even mailen.